|
Zamanımızın
bir kahramanı |
||
|
John Lennon, bundan tam 25 yıl önce Manhattan’daki evinin önünde çılgın bir hayranı tarafından öldürüldüğünde henüz 40 yaşındaydı. Sadece müzisyenliği değil, yazarlığı, eylem adamlığı ve adını efsaneleştiren erken ölümü, geçen yüzyılın ikonlarından biri haline getirdi Lennon’ı. Bugünlerde yayınlanan “The Working Class Hero - The Definitive Lennon” (EMI) adlı albüm, ölümünün 25. yılında şarkıcının sevenleri için iyi bir armağan. İki CD’den oluşan albüm, adını Lennon’ın o ünlü “Working Class Hero” (Çalışan Sınıfın Kahramanı) şarkısından alıyor. Doğrusu bunda, sanatçıyı sadece şarkılarıyla değil, bir simge olarak sunma çabasını görmek mümkün. Albüm başlığı için “Imagine” gibi daha kült ya da “You Are Here” gibi göndermelere açık bir şarkı adı seçilebilirdi. Zira şarkı, Lennon’ın üzgün sesine eşlik eden akustik gitar ve tüm albümdeki en iyi liriklere sahip olmasına rağmen The Working Class Hero adı, Batı basınında eleştirilere konu oldu. The Definitive Lennon albümü yalnızca Lennon’ın kişisel müzik serüvenine değil, 20. yüzyılın ikinci yarısının müzik tarihine ait bir koleksiyon değeri taşıyor. Çünkü o, bu albümde yer alan 38 şarkıyla değil, asıl 60’ların başında ortalığı kasıp kavuran Beatles çılgınlığıyla belleklerde yer etmişti. Modern zamanların en nadir ve çarpıcı müzik olayı sayılan Beatles’ı ayakta tutan iki direkten biriydi. John Lennon’ın asıl başarısı, bir müzik grubundan -hem de Beatles gibi bir gruptan- ayrıldıktan sonra, kendi kimliğini yansıtan bir müzik ortaya koyabilmiş olmasıdır. The Definitive Lennon albümü dinlenirken bu kolayca fark ediliyor. Artık dinlediğimiz Beatles değil, Lennon’dır. Ne kadar sıkı bir Beatlesçı olursanız olun, bu gerçeği kabullenirsiniz. Bu noktada, John Lennon’ı grubun en ayrıksı kişiliği olarak ayırmak gerekiyor. Grup arkadaşları Paul McCartney, George Harrison ve Ringo Starr sadece komikken, Lennon politik, keskin ve alaycıydı. Liverpoollu bu dört genç, modern zamanlarda müziğin gidişatını değiştirirken Lennon, yalnızca sanatçı huzursuzluğuyla açıklanabilecek bir tavır sergiliyordu. Nitekim muhalif tavrı, bir süre sonra otorite karşıtlığından Beatles karşıtlığına dönüştü. Beatles’tan ayrıldığı günlerde, inanmadığı şeyleri sayarken o ünlü cümlesini de söylemişti: “Beatles’a inanmıyorum!” John Lennon aşkların değil, durumların şarkıcısıydı. Imagine, Jealous Guy, Nobody Loves You, Mind Games gibi şarkıları, yağmurlu havalarda dinlemek için iyidir. Günümüzde hâlâ Liverpoollu liman işçileri grev yapıyor olsa da, The Working Class Hero, politik mesajıyla değil, müzikal değeriyle yaşıyor. Onu son kertede öyle görüp öyle değerlendirmek gerekir. Albümün adı artık 70’lerin çalışan sınıfına değil, bizzat ‘zamanımızın bir kahramanı’ olan Lennon’ın kendisine bir gönderme olarak da okunabilir pekâla. Hattâ öyle okunmalıdır.
04.12.2005
|