Art College
John 1957 yılında sanat okuluna başladı.
Okulda herkes onu kabadayı olarak görüyordu. Aslında öyle olmadığı halde
öyle davranmaya başlamıştı. Siyah ve dar elbisler giyiniyordu. John şöyle
anlatıyor: "Aslında rokçu idim. Sadece kabadayı (Ted) gibi davranıyordum.
Hatta gerçek bir Ted'e rastladığımda korkuyor ve panik oluyordum.
Yakınımdaki çocukların aileleri onlara kötü örnek olduğumu düşünüyorlardı.
Gittikçe kendime olan güvenim artmıştı, Mimi'ye aldırmaz olmuştum. Sık sık
evden kaçıyor dilediğim gibi giyiniyor ve uzun müddet geri dönmüyordum. "
"Çalışmayı sevmiyordum. Ressam olmalıydım. Bu, sanat okulundayken son derece
makul bir düşünceydi. Kendimi bir anda tabelacı olarak buldum. Derslerim
kötüydü ama çalışmak zorunda kalmaktansa okulda kalmayı tercih ediyordum."
Annesi Julia, John ile daha çok vakit geçirmeye başlamıştı. Julia hayatında artık Mimi'den daha fazla yer tutuyordu. Julia John'un yaşamak istediği hayatı onaylar bir tavır sergiliyordu. Aynı dilde konuşuyorlar, aynı kişilerden nefret ediyorlar ve aynı şeyleri seviyorlardı. İşte böyle bir dönemde annesini ani trafik kazası sonucunda kaybetti.
Bir hafta sonu Julia'nın evinde Twitchy
(Julia'nın erkek arkadaşı) ile birlikte onun dönmesini bekliyorlardı.
Julia'nın geç kalmasından dolayı epey endişelenmişlerdi. İşte o sırada
kapıya bir polis geldi ve kazayı heber verdi.
John Lennon: "Tıpkı filimlerde olduğu gibi önce bana onun oğlu olup
olmadığımı sordu. Sonra da acı gerçeği söyledi. İkimiz de bembeyaz olmuştuk.
Hayatımda başıma gelmiş en kötü olaydır. O dönem son birkaç yıl Julia ve ben
birbirimize çok düşkündük. Kahretsin ! Kahretsin ! Kahretsin ! Kaldırıldığı
hastaneye gittik. Giderken yol boyunca taksi şöförüyle durmaksızın konuştum,
konuştum, kanuştum, ipe sapa gelmez konularda saçmaladım durdum. Şöför
homurdanmaya başlamıştı. Hastanede ise Julia'yı görmek istememiştim."
Araba Julia'ya tam Mimi teyzenin evinin önünde
çarpmıştı. (Caddenin adı: Menlove Avenue). Bu ölüm John'da derin izler
bıraktı. Tam annesini tekrar bulmuşken bu kez tümüyle yitirmişti. Hislerini
hiç belli etmiyordu. George'un annesi Mrs. Harrison bu acı kazadan birkaç
ay önce George, John ve Paul bir arada George'ların evinde müzik çalışırken
o sıralarda annesi yeni ölmüş olan Paul ile John arasındaki bir konuşmayı
şöyle aktarıyor.
John: "Annen ölmüş olduğu halde nasıl oluyorda burada oturabiliyor
ve herşey normalmiş gibi davranabiliyorsun. Böyle birşey bana olsa
kafayı yerim."
Annesi öldüğünde John belki kafayı yememişti ama, hiç dışarı çıkmaz olmuştu. Mrs. Harrison sürekli George'u zorluyor ve gidip arkadaşını görmesini, beraberce yer aldıkları bir müzik topluluğu olduğunu hatırlatmasını, böyle oturup derin derin düşünmekle bir yere varamayacağını anlatmasını istiyordu. George ise sıranın kendi annesinde olduğu kanısına varmış, tüm dikkatini annesinin sağlığı üzerine toplamıştı.
Julia'nın ölümü John'u okuldaki davranışlarını daha da kötüleştirmişti. Çevresindeki insanların duygularını anlamayan, zalim bir mizaca bürünmüştü. Acısını kız arkadaşlarından çıkarıyordu.
Stuart Sutcliffe ve Cynthia Powell John Lennon'un bu okulda tanıştığı iki önemli kişidir.